Za to vreme, odnosno od 1. aprila 1970. godine, kada je počelo emitovanje programa, Studio B je postao nešto kao savest grada i gradskih struktura. Najinteresantnije je što je to uspeo u vreme kada su svi mediji bili državni, odnosno pod partijskom kontrolom cenzora. Išlo se na metaforu, aluziju, dobru dosetku, kad god su bile neke škakljive teme na dnevnom redu. Najvažnije od svega je što su i građani prepoznali radio i televiziju kao neku vrstu zaštitnika i institucije kojoj mogu da veruju i za koju su sigurni da će pokušati bar da ukaže na neki njihov problem. Ma kako mali bio.

Pregršt prepoznatljivih lica i ljudi je prošao kroz ovaj radio i televiziju. Dovoljno je reći – „Beograde, dobro jutro“ i asocijacija je jasna – Duško Radović i njegovi fenomenalni aforizmi, koji su odavno prerasli tu formu i postali filozofija naših navika i naravi. Tu je i prepoznatljivi jutarnji program Đoke Vještice – Beogradska razglednica, koja je bila neka vrsta gradskog ombudsmana, mnogo pre nego što je ta institucija uspostavljena. Muzička emisija Fontana želja, Dragana Jelića, ali i čuveni muzički urednik Slobodan Konjević donosili su stalno novine u muzičkom smislu. Dvojica legendarnih voditelja obeležila su rad radija – Zoran Modli sa emisijom Modulacije i Marko Janković – Od doručka do ručka. Otuda je Studio B od marta 1990, kao prva nezavisna televizija u regionu i od osnivanja imao probleme zbog slobode mišljenja, odnosno od zvaničnih stavova i od onoga što je državna televizija propagirala. U početku je signal ometan, a predajnik je krajem te godine i isključen. Ono što je žuljalo tadašnju komunističku vlast bile su devetomartovske demonstracije i objektivno izveštavanje o događajima sa terena. Ono što do tada nije urađeno, vlasti su se setile da urade 1996. Skupština grada tada je odlučila da preuzme ovu medijsku kuću i nametne vladajuće mišljenje o nemirima u Beogradu, zbog krađe izbora.

Bitka za demokratiju rezultirala je demokratskim promenama 2000. I posle promena Studio B je nastavio istim tempom – gradske vesti i mnogo kulture, bez narodnjaka.