Bez velike pompe, obasjan samo svojom sopstvenom aurom naročitog umetnika iz najslavnijih kreativnih dana sveukupne pop kulture, Teri Kalijer popeo se sa svojim pratećim bendom na pozornicu Dvorane SKC da i pred beogradskom publikom proslavi drugi procvat svoje unikatne karijere nakon nemalog zatišja u koju je ova zapala tokom osamdesetih.
Nakon svih njegovih decenija u ličnim estuarima soul-bluz-džez-ruts provenijencije, koji su ga autorski približavali neposrednosti i provokativnosti folk „singer-songwritera“, Kalijer je danas uglađeni sveštenik misterioznih mitoloških plemenskih svečanosti, ispod čije Rej Čarls majice i odgovarajućeg indijanskog amulet ansambla na uzici oko vrata bije pravoverno koncertno srce, ne više onako zanosno i omamljujuće kao u najboljim danima šezdesetih i sedamdesetih, ali sa patinom, manirima i džentlmenskim dozrevanjem jednog sasvim autentičnog prisustva u muzičkoj istoriji na koje se u ovo doba sve ređe uživo nailazi.