Ne ulazeći u procenu negativnosti ili pozitivnosti uloga Alojzija Stepinca i Draže Mihailovića u II svetskom ratu, moram reći da nikad nije bilo i nikad neće biti moguće povlačiti bilo kakve paralele među njima.

Draža Mihailović bio je redovni oficir regularne i legalne vojske kraljevine Jugoslavije koji nikad nije priznao kapitulaciju. Docnije je od legalne jugoslovenske vlade u izbeglištvu postavljen za ministra vojske i mornarice i glavnokomandujućeg Jugoslovenske Vojske u Otadžbini (JVuO). Ceo rat proveo je u šumi, ucenjen od strane okupatorske nemačke komande, pritom su mu žena i ćerka bili zatočeni u Banjičkom logoru.

Alojzije Stepinac bio je legalno izabran nadbiskup, primas katoličke crkve u Jugoslaviji, koji je ostao u zemlji, potvrđen na svom položaju od strane nelegalno proglašene Nezavisne Države Hrvatske (NDH). Proveo je ceo rat kao slobodan čovek u Zagrebu. Šta je on za to vreme radio prepustimo nezavisnom sudu i istoriji, ali tu zaista nikakve sličnosti sa sudbinom Draže nema.

Jedina moguća sličnost je u tome što su obojica posle rata bili osuđeni na montiranim, nelegalnim, komunističkim suđenjima, koja su kao takva opravdano poništena, ali tu se svaka sličnost njihovih sudbina završava.

To su nepobitne činjenice, te podsećam g. Josipovića kao kolegu klasičara: Magna est veritas et praevalebit! – Velika je istina i pobediće!

Nemanja Ristić, Beograd