Predsednik je zatim istakao da su Vuk, Tesla, uz Svetog Savu, Dositeja Obradovića, NJegoša i Ivu Andrića, dali najveći doprinos srpskom narodu.

Naravno da ne sporim zasluge naših pomenutih velikana, ali ne mogu da razumem da se među njima nije našlo i ime Mihajla Pupina, velikog srpskog, američkog i svetskog naučnika (između ostalog, i preteče današnjeg mobilnog telefona). Ako se radi o zaista realnom doprinosu srpskom narodu, Mihajlo Pupin je tu već i od Tesle, pre svega u smislu neuporedivo većeg iskazanog i dokazanog patriotizma. Radi se o njegovim zaslugama u toku Prvog svetskog rata (organizovanju i slanju dobrovoljaca za Solunski front i slanja materijalne pomoći Srbiji), i posebno krajem tog rata, na Versajskoj mirovnoj konferenciji (1919), kada je, zahvaljujući Pupinu, deo teritorija naseljen Srbima prvi put ušao u sastav Srbije. Nažalost, upravo zbog svog velikog srpskog patriotizma bio je potpuno „bačen u senku“ u Titovo vreme.