"Laka" letnja tema

Tačno citiran ili ne, istina je da se u političkoj realnosti Srbije i dalje intenzivno radi na održavanju podeljenosti za i protiv Miloševića. I da u tome prednjače političari na vlasti. Jasno je zašto to rade – reč je o važnom istorijskom resursu za proizvodnju manipulacija, odnosno za oživljavanje onih koje su se pokazale uspešnim za zavođenje građana u bliskoj prošlosti. Dačić se ne usuđuje da odstupi od Miloševićeve ideologije – njegov najveći otklon je što ne prisustvuje obeležavanju datuma vezanih za Miloševića na njegovom grobu. Preveliki je rizik da izgubi stare birače, a da ne pridobije nove. Slična stvar je i sa SNS, gde ulogu zaluđivanja biračkog tela koje i dalje veruje da je Milošević radio što i knez Lazar, ima levičar Aleksandar Vulin.

Sadašnja vladajuća garnitura u Srbiji nema nikakav interes da se prema Miloševiću postavi racionalno, odnosno da u javnom govoru podstiče argumentovanu raspravu o njegovoj političkoj i istorijskoj odgovornosti. Jer, oni dele tu odgovornost sa njim, kao što su delili i vlast, makar u mnogo manje značajnoj meri nego što je sada imaju. I svoju ličnu imovinu koju su inicijalno stekli u vreme Miloševićeve vlasti. Skrećući stalno pažnju na geopolitički kontekst i na složenost jugoslovenskih ratova, održavajući podelu na stav da je Milošević, kakav god bio, vodio ratove zbog Srbije, što izaziva kontra stav da je Milošević, takav kakav je bio, snosi najveću krivicu za krvavi raspad Jugoslavije i strašne zločine, oni očito je, skreću pažnju sa sadašnjosti i svoje uloge i njoj.

Jer, istorija Miloševićevog vladanja nije samo pitanje odnosa Srbije prema Zapadu, i ratovi 90-ih. Ništa manje, to je unutrašnje pitanje – kako je stvoren establišment koji je prigrabio ogromne profite na tajkunskoj privatizaciji i na nesmetanom ekonomskom i moralnom urušavanju Srbije. I na sveopštem potonuću ostavljajući ogromnu većinu građana da se grčevito bori da ekonomski preživi. Ta borba je sve neizvesnija, a establišment sve moćniji i sve udaljeniji, udobno ušuškan u sopstvene marketinške poteze, u kojima je svaka tema laka letnja priča. Što se establišmenta tiče, to što su građani ostavili deceniju svog života u tim istim 90-im, i što ne znaju da li dolaze isto tako teške i strašne godine, razrešiće neki stručnjak za marketing, mereći rejting poene na političkom tržištu.