U kući prote Miloja Barjaktarovića, izgrađene sredinom 19 veka, otvorena je izložba „Bojadžijski zanat u Kragujevcu i okolini“, iz zbirke zanata Etnološkog odeljenja kragujevačkog Narodnog muzeja. Autor izložbe, koja će trajati do 5. februara naredne godine, viši je kustos etnolog Nataša Nikolić.
P { text-indent: 2.5cm; margin-bottom: 0.21cm; direction: ltr; color: rgb(0, 0, 0); line-height: 150%; widows: 2; orphans: 2; }P.western { font-family: „YHelvetica“; font-size: 12pt; }P.cjk { font-family: „Times New Roman“,serif; font-size: 12pt; }P.ctl { font-family: „Times New Roman“,serif; font-size: 10pt; }
Bojadžijski zanat u šumadijskoj i prvoj srpskoj prestonici, prvi put se, navedeno je u katalogu izložbe, pominje 1823. godine kao jedan od 16 esnafa u kragujevačkoj čaršiji. Krajem 19. veka bojadžije prelaze na veštačke, anilinske boje, koje umnogome olakšavaju bojenje vune, koja je osnovna sirovina za njihov rad. Bojadžije su obrazovanje sticali u radionicama, najpre kao kao šegrti, zatim kalfe, da bi zvanjem majstora ostvarivali pravo da otvore sopstvene radionice.
U 20. veku obrazovanje bojadžija organizovano je u obrazovnim ustanovama hemijskog smera, uz praksu u privatnim bojadžijskim radnjama, koje su primale vunenu pređu i tkanine koje su, potom, bojene u radionicama.
Sa većim asortimanom industrijskih proizvoda od 60-ih godina prošloga veka smanjuje se potreba za bojenjem vunene pređe, ali se povećava potražnja za čišćenjem uniformi i odeće. Bojadžije preuzimaju poslove hemijskog čišćenja i rade ih uporedo sa osnovnom delatnošću narednih godina i decenija…
Danas u Kragujevcu postoji veliki broj radnji za hemijsko čišćenje, ali samo jedna za bojene vunene pređe i odevnih predmeta na tradicionalan način, bojenjem u kazanima. Na taj način, vunena pređa i tkanine boje se još u bojadžijskoj radnji „Gruža“ u kragujevačkom naselju Palilule.
Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici, ali i na X nalogu. Pretplatite se na PDF izdanje lista Danas.
