Izložba Tadija Janičića „LJudi koji vole da gledaju u sise“, koja će do 20. oktobra biti otvorena u Galeriji O3one, unekoliko je privukla medijsku pažnju zbog tabloidnog naslova koji je smislio njen kustos Novi Nebojša Milenković.
U uvodu svog teksta on navodi kako su nemački doktori nedavno obelodanili rezultate desetogodišnjeg naučnog istraživanja u kojima je dokazano da desetominutno gledanje u ženske grudi ima blagotvorno terapeutsko dejstvo na rad srca, regulisanje krvnog pritiska i preventivno smanjivanje stresa te da ako se kontinuirano praktikuje ima potencijal da produži životni vek za najmanje pet godina.
Na osnovu stručnog vođenja kroz ovu postavku u društvu umetnika Tadije Janičića i umetnika Živka Grozdanića, ali i na osnovu teksta istoričara umetnosti Novog Nebojše Milenkovića, nije baš najjasnije na koji su način naučni rezultati glede terapeutskog gledanja u ženske grudi povezan s konceptom ovog projekta.
Akteri i situacije Janičićevih slika i skulptura prepoznatljivog ironijskog i karikaturalnog izraza su, kako nas upućuje tekst, refleksija banalne stvarnosti i društva u kojima živimo – a junaci njegovog slikarstva, kako navodi Milenković, su: konzumenti rijaliti stvarnosti, posrnule devojke potpuno svesne da su njihova tela jedino što mogu da ponude u zamenu za iole pristojniji život, huligani, navijači, reprezenti nove klase i samoprozvani predstavnici društvene elite, članovi vladajućih stranaka razmetljivi direktori, švaleri, kontroverzni biznismeni i ostali ugledni građani… Raspolućeni između želja i (ne)mogućnosti oni radije biraju pasivno prihvatanje takvog stanja i valjda zato najčešće anestezirano zure u ženske grudi koje vidimo u refleksiji na njihovim naočarima, pa tako i „mi“ publika učestvujemo u višestepenom voajerskom činu.
Milenković ukazuje da Janičić u svojim radovima tematizuje prazninu i da je ona posredovana društvenim relacijama zasnovanim na simulaciji similakruma zato što iskreni odnosi zapravo ne postoje.
Sam Janičić nije bio naročito govorljiv tokom vođenja osim što je u kratkoj izjavi za Danas kazao da je zadovoljan naslovom izložbe i da smo svi ljudi koji gledaju u ženske grudi. Upitan zašto na slikama nema žena koje to čine kazao je u poluzbilji da će se to desiti u njegovim budućim radovima. Drago mu je što je pored slika prvi put prikazao i svoje reljefe a posebno je privržen radu „Nije danas lako biti big bos“, inspirisanim crnom hronikom. Inače, tokom vođenja, Grozdanić, koji se zapravo najpodrobnije pozabavio Janičićevim opusom, spomenuo je, između ostalog, da su cene njegovih slika visoke (13.000 evra) ali da nije reč o igri kapitala, nego da autor i time iskazuje svoj stav jer želi da internacionalizuje svoju poziciju kao umetnik. Grozdanić je primetio i da je prosto neverovatno da su Janičićeve slike proistekle iz akademskog slikanja figure i anatomije budući da su jedino stomaci realistički prikazani dok je sve ostalo karikatura.
Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici, ali i na X nalogu. Pretplatite se na PDF izdanje lista Danas.
