Najbolji lek skupljanje opalog lišća

Divlji kesten se u Srbiji već dugo gaji kao ukrasna biljka i nalazi se na Topčideru, Pionirskom parku, Zemunskom parku, Novom groblju, u mnogim drvoredima i drugim zelenim površinama.

Profesorka pejzažne arhitekture i hortikulture na Šumarskom fakultetu Milka Glavendekić kaže da se najveća štetočina divljeg kestena u Srbiji – miner divljeg kestena (Cameraria ohridella) – pojavljuje krajem marta do sredine aprila, što zavisi od temperaturnih uslova.

Prema njenim rečima, „stabla divljeg kestena koja su pod jakim napadom minera ostaju bez lišća već u avgustu, što slabi stabla i ona postaju podložna za napad drugih štetnih i patogenih organizama“.

Ona je objasnila da se miner divljeg kestena može suzbiti sakupljanjem lišća u jesen, odmah po njegovom opadanju.

„Nije dobro da se oduva lišće, jer se tako prenose razvojni stadijumi štetočina i bolesti, a za hemijsko suzbijanje kod nas nema registrovanog insekticida“, precizirala je Glavendekićeva.

Kako navodi profesorka Šumarskog fakulteta veliki problem predstavljaju i gljive truležnice koje se javljaju kad se ozledi koren stabla, što se dešava prilikom rekonstrukcije ulica ili popločavanja,kao i saobraćajnih udesa“, Ona je kao jedan od problem navela i posipanje soli zimi po trotoarima i saobraćajnicama, što izaziva odumiranje šire zone oboda lišća divljeg kestena. Saradnik Zavoda za zaštitu prirode Dejan Baković kaže da je jedini način da se problem reši da se na jesen ukloni lišće u kome se tokom zime razvijaju larve.

Slabi drveće

Larva, duga pet milimetara iz koje se razvija mali leptir (Cameraria ohridella), otkrivena je 1984. godine u Makedoniji i ne ubija drveće već ga slabi. Vrlo brzo se reprodukuje i širi po Evropi. U Srbiji je prvi put zabeležena 1987. godine, dve godine kasnije stigla je do Beča i drveća u kompleksu carskog dvorca Šenbrun. U 2000. zahvatila je delove Francuske, a 2002. stigla je do Londona.