Tadž Mahal, Agra, Indija

Tadž Mahal se smatra najsavršenijim draguljem muslimanske umetnosti u Indiji. Ovu ogromnu mauzolej džamiju podigao je šah Đahan, peti muslimanski kralj Mogula, u čast svoje voljene žene, persijanske princeze rođene kao Arđuman Bano Begum, ali poznatije kao Mumtaz Mahal. Ona je imala značajan uticaj na njegov život i politiku, ali je umrla u 39. godini prilikom rođenja njihovog 14. deteta 1613. Vladar je pao u duboku žalost. Njena je poslednja želja bila da joj muž „podigne grob u znak sećanja, kakav svet nikad pre toga nije video“. Šah Đahan je počeo da gradi to čudo iz bajke od belog mermera, okruženo vrtovima. Imperatora koji je kasnije sahranjen u Tadž Mahalu svrgao je njegov sin i zatvorio u obližnju Veliku crvenu tvrđavu punih osam godina, odakle je mogao da vidi Tadž Mahal samo kroz mali otvor na zidu ćelije.
Poreklo imena Tadž Mahal nije jasno. Dvorski istoričari počev od vladavine šaha Đehana zvali su ga samo „rauza“ (grob) Mumtaz Mahal. Obično se smatra da je „Mahal“, koji se prevodi kao kraljevska palata ili kruna palate, zapravo skraćenica njenog imena. Tadž Mahal je gradilo između 1631. i 1648. oko 20.000 radnika svakog dana, a živeli su u obližnjem gradiću Mumtazabad, ili Tadž Ganju. Materijal je donošen iz čitave Indije i centralne Azije pomoću 1.000 slonova. Centralna kupola je visoka 57 metara i obložena je prelepim kamenom.