Tenis uz Park poljubaca ili Čokliget

Upravo na ovom mestu tenis je počeo da se organizovano trenira pre ravno 120 godina, znatno pre nego što je beli sport pustio korene širom zemlje. Njegovi počeci u tadašnjem Bečkereku bili su vezani za Veslački i klizački klub, u okviru koga je 1890. godine, najpre kao sekcija, počela da trenira prva grupa mladića i devojaka. Bečkerečki teniseri, zabeleženo je u istoriji sporta Zrenjanina, posedovali su i rekvizite po poslednjoj modi – pantalone, sakoe, haljine, kape, šešire i drvene rekete. Igralo se na terenu krupnog materijala, mreže nisu imale gornju ivicu, a igralište nije imalo ogradu, tako da su dežurni dečaci sakupljali razbacane lopte i donosili ih igračima. Na terenu pored Begeja veliki broj lopti, kao i danas, završavao je u vodi. Igrači su koristili rekete sa dijagonalno zategnutim žicama, neki okviri su bili pravougaoni, neki jajasti, a loptice su bile bez filca.

Organizovano bavljenje tenisom ima i svoju predistoriju, jer se tenis već uveliko igrao na privatnim terenima veleposednika i pri sportskim klubovima. Prvo tenisko igralište, prema pisanim podacima, napravljeno je 1807. godine na imanju veleposednika Kiš Ernea u Elemiru. Onom istom Elemiru, u delu Stevana Sremca „Pop Ćira i Pop Spira“ opisanom. Kasnije je bečkerečki Atletski klub izgradio 1886. godine teren za tenis da bi 26. aprila 1890. godine bila otvorena dva terena za poljski tenis pored Veslačkog doma. Tenis je toliko osvojio Bečkerečane da se već 1893. godine ukazala potreba za novim terenima, pa je Udruženje poljoprivrednika odobrilo izgradnju teniskog terena u Gradskom parku, a 1899. je otvoren još jedan teren kod velodroma. Biće zabeleženo da je i Ruski dom, zbog popularnosti ovog sporta, izgradio tenisko igralište. Kada je reč o igračima, nezaobilazno ime ovdašnjeg tenisa je Ivan Balaž, teniser koji je prvi javni trijumf zabeležio 1922. godine u muškom singlu na „Zemaljskom takmičenju“ u Novom Sadu, da bi 1926. godine postao prvak Jugoslavije. Grad mu se sa ponosom odužio izložbom rekvizita, na postavci posvećenoj istoriji sporta u Narodnom muzeju Zrenjanina, dok klub „Galeb“ svake godine održava turnir koji nosi njegovo ime. Nakon ekspanzije tenisa između dva svetska rata, i relativnog zastoja nakon toga u godinama obnove, tek šezdesetih godina tenis u Zrenjaninu dobija novi zamah. Tih godina dobre rezultate beleži Biljana Kablar, koja je na državnom prvenstvu u Zagrebu 1966. postala pionirski prvak Jugoslavije.

Danas Zrenjanin ima tri javna i nekoliko privatnih terena, od čega je samo neznatan broj pokriven, pa se beli sport može igrati i zimi. Ipak, prva asocijacija na tenis u Zrenjaninu jesu tereni „Galeba“, pored naselja Mala Amerika. Tenisom se najviše bave rekreativci, premda u TK „Galeb“ s ponosom ističu 200 mladih članova od kojih puno očekuju. Jubilej je ovaj klub obeležio radno, završen je turnir, a najbolji mladi igrači pripremaju se za nova takmičenja, jer je sezona tek počela. Korak po korak, tek šetače u blizini terena preleću žute loptice. Vežba se, vežba.