Treba je videti

Antički grad, koji su osnovali Feničani, nalazi se na takoreći idealnoj lokaciji, izuzetnog geografskog položaja. Nekada moćna luka bila je dobro zaštićena sa kopna i mora, imala je plodno obradivo zaleđe, izobilje plitke vode, a sama lokacija Kartagine, u središtu pomorskih puteva i voda Mediterana, omogućila joj je brz razvoj i uspon, koji je prevazišao sve feničanske kolonije.

Kartagina se ubraja u najznačajnije istorijske i arheološke lokalitete u Tunisu, ali i celoj Africi. Stecište je miliona znatiželjnih turista, ali i istraživača. Danas su arheološka iskopavanja i istraživanja preuzeli Francuzi, pa je Kartagina postala pravi grad koji vas može vratiti u vreme nastanka, ali i najznačajnije vreme njene istorije, period kada je velikim lučkim i vojničkim centrom upravljala porodica Barka. Hamilkar, njegov sin Hazdrubal, ali najviše od svih unuk Hanibal, ostavili su pečat i proslavili ovaj slavni grad. Mladi Hanibal Barka odrastao je u Kartagini, tu je naučio prve vojničke korake, ali i od rođenja bio zadojen mržnjom prema rimskom carstvu, koje se bilo žestoko namerilo na grad. Hanibal je sanjao o napadu na Rim, a kada je odrastao i ojačao, okupio je vojsku hrabrih Kartaginjana, brodovima stigao do tla današnje Španije, iskrcao vojsku sve sa slonovima (koji su mu bili glavno oružje u borbama) i prešao Alpe. Rimsko stanovništvo uplašeno Hanibalom Kartaginjaninom, uplašeno je ponavljalo: Hanibal ante portas, Hanibal je pred vratima. Ipak, izmorena vojska nije uspela da osvoji Rim, a Hanibal je otišao u legendu, zajedno sa Kartaginom.

Kartagina je bila razarana nekoliko puta, a najveću devastaciju pamti nakon poraza Hanibala kod Rima, posle kojeg su razjareni Rimljani predvođeni Scipionom Afrikancem konačno zapalili grad. Dugo su pre toga stari Rimljani na senatima ponavljali da „Kartaginu treba razoriti“.

Kartaginu je krasio visoki stepen civilizacije. Zgranute turiste, naročito sa naših prostora, i danas zaprepasti objašnjenje vodiča da je moćna luka imala kanalizaciju. Antonijeva kupatila iz drugog veka (rimske terme) najveća su u severnoj Africi i treća po veličini u svetu. Imala su dva nivoa, podzemni za dovođenje i zagrevanje vode, i gornji sa simetrično poređanim sobama, levo i desno u odnosu na središnji deo, sa velikom zajedničkom saunom. Voda je stizala iz najbližeg grada za potrebe kanalizacije, vijaduktom dugim 123 kilometra. U kupatilu su bila dva bazena za plivanje različitih dimenzija iz kojih je prljava voda drugim vijaduktom odvođena u more. Tako je u Kartagini veću drugom veku postojao sistem kanalizacije.

Kada prolazite između debelih antičkih stubova Kartagine, osećate njenu bogatu istoriju na svakom koraku. Slika nekada najmoćnije svetske luke nalazi se u svim udžbenicima istorije za školu, a današnja deviza turističkih radnika u Tunisu glasi „Kartaginu treba videti“.