Pijani crtači

Sjeverno od Drvara nalazi se Istočni Drvar koji pripada RS, a u kojem ima svega 34 registrovana birača. U zgradi gdje stanujem u Sarajevu ima najmanje duplo više osoba starijih od 18 godina. U toj opštini Istočni Drvar problem je sastaviti opštinsku skupštinu od deset članova, jer toliko uopšte nema sposobnih i voljnih da budu opštinski poslanici. Pa kako uopšte funkcionira ta društvena zajednica? Po svemu izgleda nikako, tamošnje stanovništvo se pati da bi došlo do potrebnih dokumenata. Ono na čemu postoji je šuma, pa se živi od sječe šume, svejedno da li legalno ili na švercerski način.
A Drvar, kojem bi po logici stvari trebalo da pripada to područje, po dejtonskim crtačima karata pripojen je Federaciji BIH. Poznato je da je nekada prije rata u Drvaru živjelo gotovo u potpunosti srpsko stanovništvo, što znači da je bilo „najsrpskije“ mjesto u Bosni i Hercegovini. Ako su crtači povlačili granice po nacionalnom ključu, zašto Drvar nije u sastavu Republike Srpske? Sada je ovaj gradić, u koji se u dobroj mjeri vratilo prognano srpsko stanovništvo, pastorče Federacije, a posebno Livanjskog kantona, kojem administrativno pripada. Što bi pomagali ovom siromašnom srpskom stanovništvu kada se zna da je taj kanton pod hrvatsko-bošnjačkom šapom! Slična je situacija i sa razrušenim u ratu Bosanskim Grahovom i Glamočem.
A imamo i Istočni Mostar, nekoliko raštrkanih sela na padinama Veleža. Tamošnji srpski narod za najmanju sitnicu mora ići desetine i desetine kilometara do Nevesinja, a ispod njihovih očiju leži Mostar, kojem su oduvijek pripadali. Žale se ti seljani što su u Republici Srpskoj jer iz praktičnih razloga rado i lakše bi do Mostara, do svojih nasušnih potreba.
Negdje su dejtonski crtači karata poštovali nacionalnu pripadnost stanovništva, a negdje su činili suprotno. Čineći uslugu vođama Bošnjaka Sapna je pripala Tuzlanskom kantonu, mada iz svojih kuća bi se mogli dovikivati sa Zvorničanima, jer žive nadomak ovog grada na obalama Drine. Pa i u ovom slučaju mnogi iz Sapne bi voljeli da mogu odlaziti po svoja razna „ćageta“ u Zvornik.
To sa Istočnim Sarajevom je situacija koja nema mnogo veze sa zdravim razumom. Jedan dio prigradskog naselja otkinut je od našeg glavnog grada i proglašen je grad Istočno Sarajevo (ranije Srpsko Sarajevo), koje se proteže od Rogatice do Ilidže.
Naravno da nisam nabrojao sve nelogičnosti u našim administrativnim podjelama, ali je i ovo dovoljno da se vidi kako živimo u politički apsurdnom svijetu. A najvažnije od svega ovoga je da se podjele direktno tiču života i džepa naših stanovnika. Niko ih ne pita kako bi trebalo da im se olakša život, nego smo se uhvatili djela tih pijanih dejtonskih crtača karata, pa se ne dozvoljava da se išta mrdne.