Kao direktni učesnici, zastupnici i sprovoditelji ratne propagande devedesetih godina, najosetljiviji su upravo na ovoj temi, kao što i najveću štetu društvu prave upravo u tom smislu, skrivajući istinu o sopstvenoj odgovornosti za smrt i glad kojima su izložili građane. Štiteći svoje ratno profiterske zadnjice, upinju se da što duže održavaju iluzije o poziciji žrtve, svetskoj nepravdi i okolnostima koje je bilo neminovno izbeći. Mržnju, netrpeljivost, ratne zločine, genocid i ostala zverstva počinjena u ime građana poriču jer bi njihovo priznavanje logično ispostavilo pitanje o suštini najvećeg dela njihovog političkog delovanja. Predstavljajući sopstvene političke uloge i određenja kao sudbinu celog naroda i identifikujući zločinstvo sa nacionalnim identitetom, predstavnici aktuelne vlasti pokušavaju da sačuvaju integritet i dostojanstvo.

Inicijativa mladih za ljudska prava pozvala je sve izborne liste na predstojećim beogradskim izborima da se do srede izjasne o izgradnji Memorijalnog centra u Batajnici gde je svojevremeno nađena grobnica s ostacima tela više od 700 kosovskih Albanaca, među kojima 75 dece. Jasno je da niko neće ni odgovoriti na ovaj poziv Inicijative, osim LDP, liste na čijem se čelu nalazi nekadašnja direktorka Inicijative. To će, verovatno, i biti argument onih koji ne smeju ili istinski ne žele da podrže Memorijalni centar za žrtve zločina nad kosovskim Albancima. Reći će da ne odgovaraju pozivima „fejk“ liste na izborima, odnosno Vučićevim saradnicima. A, time će se zapravo većina opozicionih političara svrstati na stranu vlasti, ili na još goru stranu, onu koju kritikuje vlast zbog naznaka da sprovodi planove kakve takve normalizacije odnosa sa Kosovom. Jer, kako to društvo danas liči na fašističku Nemačku ako u sopstvenim redovima imate one kojima smeta put do Tirane kako se Srbi ne bi mešali sa Albancima i kako bi se sprečilo stvaranje velike Albaniju, do Niša?