Nemački kompozitor Karlhajnc Štokhauzen, koga smatraju najvažnijim nemačkim stvaraocem posle Drugog svetskog rata i jednim od najvažnijih kompozitora prošlog veka, umro je prošle srede u 79. godini života. Njegovi prvi radovi bili su serijalističkog tipa, ali je sredinom 50-ih godina prošlog veka postao poznat po svojim eksperimentima sa aleatorskom tehnikom, u kojoj su ključni elementi tokom izvođenja muzike prepušteni slučaju. Ovaj enfant terrible moderne muzike ostvario je veliki uticaj na različite stvaraoce – od Brajana Ina do Bjork, a čak se pojavio i na omotu albuma Bitlsa „Sergeant Pepper“. Tokom karijere komponovao je 362 dela.
Svoju muzičku karijeru započeo je dobijajući lekcije klavira od svirača na crkvenim orguljama u malom mestu Modrat, u blizini Kelna. Kasnije je zarađivao džeparac kao pijanista u lokalnoj plesnoj školi. Interesantno je da nije uspeo da upiše teoretski odsek na Univerzitetu za muziku, tako da je na kraju studirao nemački jezik, filozofiju i muzikologiju, gde je i diplomirao 1951. Iste godine, sa Herbertom Ajmerom pravi elektronski studio u Kelnu. Tokom 50-ih i 60-ih godina, tu su se dešavali najvažniji forumi muzičke avangarde i razrađivan serijlizam. Pošto je 1954. upoznao Džona Kejdža, američkog eksperimentalnog kompozitora koji je razvio aleatoriku, i on se okreće novom pravcu. Kasnije su na njega uticaj imale i staroistočnjačke religije i njihova muzika, ali je jedno od njegovih najpoznatijih dela stvoreno 1966. godine, kada je komponovao „Himne“ – u kojima koristi brojne himne raznih svetskih zemalja.
Ovaj kompozitor često je bio ismevan od muzičkog establišmenta zbog svojih ideja, odbacivali su ga kao šarlatana i slavili kao genija. Štokhauzen je često davao ekscentrične izjave kao – „Obrazovan sam na Sirijusu i želim tamo da se vratim, mada trenutno živim u Kuertenu u blizini Kelna“, a jedan od skorijih gafova bila je njegova ocena terorističkih napada (11. septembra 2001) na Svetski trgovinski centar u Njujorku, kao „umetničko delo“.