Preminuo pesnik Slobodan Rakitić

Rakitić je bio pesnik, esejista i jedan od vođa srpske demokratske opozicije, a bio je i nekadašnji predsednik Udruženja književnika Srbije. Rođen je rođen 30. septembra 1940. godine u Vlasovu, kraj Raške, gde je završio osnovnu školu, a gimnaziju u Novom Pazaru. Od 1960. živi u Beogradu. Diplomirao je na Filološkom fakultetu u Beogradu, na grupi za jugoslovensku i opštu književnost. Uređivao je književne časopise Savremenik, Raška i Književna reč. Od 1973. do 2007. radio je u Zadužbini Ilije M. Kolarca, kao urednik Katedre za književnost i jezik. U vreme jednopartijskog sistema u Jugoslaviji Slobodan Rakitić je kao književnik bio angažovan u borbi za poštovanje i zaštitu ljudskih i građanskih prava i sloboda, između ostalog i u okviru Odbora za zaštitu misli i slobode izražavanja (1985-1989).

Rakitić je bio predsednik Udruženja književnika Srbije od 1994. do 2004. godine. Od 26. aprila 2005. godine do kraja života bio je predsednik Srpske književne zadruge.

U prvom višestranačkom sazivu srpskog parlamenta, Rakitić je bio predsednik tada najveće poslaničke grupe demokratske opozicije – poslaničke grupe Srpskog pokreta obnove (1991-1992). Potom je izabran za poslanika u Skupštini SRJ, gde je bio predsednik poslaničke grupe Demokratskog pokreta Srbije (DEPOS), 1993 -1994. Na osnivačkoj skupštini Saborne narodne stranke, 1995. godine, Slobodan Rakitić je izabran za predsednika. Sveti arhijerejski Sinod Srpske pravoslavne crkve odlikovao je Rakitića Ordenom Svetog Save II stepena 2010. godine.

Knjiga pesama „Tapije u plamenu“ nagrađena je Oktobarskom nagradom Beograda za 1990. i nagradom Rade Drainac za 1991. godinu.

Slobodan Rakitić dobio je 1998. godine nagradu Zlatni beočug za trajni doprinos kulturi Beograda. Dobitnik je mnogobrojnih književnih nagrada, a pesme su mu prevođene na više stranih jezika.