Safeta Biševac

U seriji su briljirala dva velika glumca bivše zemlje, jedan iz Srbije, drugi iz Hrvatske, Ljubiša Samardžić i Fabijan Šovagović. Zajedno su poslovali i u seriji. Samardžić kao Roko, sitni švercer, a Šovagović kao policajac koji mu „gleda kroz prste“ za svoje deo zarade. Kuda idu divlje svinje pitali su se Beograđani koji su ovih dana bili šokirani pojavom ovih životinja u pojedinim urbanim delovima grada. Muka ih naterala. Tačnije voda koja je poplavila delove Velikog ratnog ostrva, njihovog staništa.

Hrvatska i Srbija su, bar na filmskom i TV platnu davno su zalečile ratne rane. Zajedno snimaju filmove , serije, igraju pozorišne predstave… Srpski glumci glume u Hrvatskoj i obrnuto. Nema, nažalost, Samardžića i Šovagovića ni glumaca njihovog kalibra, ali biće ih valjda u bližoj ili daljoj budućnosti. Stvarnost, ipak, često nije idilična kao što se na filmskom platnu prikazuje, a mada su komplikovani i kompleksni srpsko-hrvatski odnosi, trenutno u drugom planu, zbog prioritetnog Kosova, bilo je ovih dana događaja koji zavređuju medijsku pažnju.

Od posledica premlaćivanja u kafiću u mestu Viškovo pored Rijeke, preminuo je Radoje Petković, istaknuti član srpske zajednice, potpredsednik Vijeća srpske nacionalne manjine grada Kastva i dugogodišnji član SDSS-a Milorada Pupovca. Napadač je identifikovan i pritvoren, a iako nije sigurno da li je napad, kome je prethodila svađa, etnički motivisan, sumnje postoje. Pravni savetnik Srpskog nacionalnog vijeća u Rijeci Milan Eraković veruje da je moguće da je reč o etnički motivisanom napadu.

Nekako istovremeno u mestu Supetar na ostrvu Brač napadnuta su četiri mladića i jedna devojka. Napali su ih huligani, čiji je motiv jasan. Sem što su huligani, znači divljaci koji po prirodi moraju da se iživljavaju, vikali su i nešto kao „Gde su Srbi?“. Znači, tu ima jasnih nacionalističkih motiva.

Gradonačelnica Supetara Ivana Marković oštro je osudila napad, bez uobičajene ograde – šta su oni nama radili, svuda se dešava… Odlučila je i da uskrati donaciju „Torcida kupu“, pošto se veruje da su napadači, izgleda navijači „Hajduka“, bili na tom turniru u malom fudbalu. „Svaki čin nasilja, ikada, igdje i prema bilo kome je neprihvatljiv, a pogotovo da se ovako nešto desi jer neko pripada drugoj nacionalnosti ili priča drugim jezikom. Supetar je oduvijek bio i biće tolerantan i otvoren za sve koji žele doći i posjetiti naš grad, raditi i živjeti. Ono što me tješi je da niko od napadača nije bio iz Supetara“, navodi se u saopštenju Markovićeve, čiji su pojedini potezi izazivali veliku pažnju javnosti. Borila se protiv lokalnog tajkuna i sačuvala imovinu u vlasništvu opštine.

Ova članica SDP odbila je, na primer, da lokalna vlast finansira Blajburški vod poručivši: „Grad Supetar nije u mogućnosti odvojiti sredstva za Vaše projekte jer je već predvidio sredstva za proslavu 75 godina od oslobođenja našeg otoka Brača od nacističke i fašističke okupacije.“

Ne moramo da gledamo u susedstvo. Nasilja imamo širom Srbije, a začudo generalno mirniji Novi Sad prednjačio. Napadnuta tri mladića, politički aktivisti i organizatori protesta u tom gradu. Izlet divljih svinja u Beograd, pratili su i naslovi tipa „Beograđani strahuju od zveri“. Izgleda da Beograđani i ostali treba više da se plaše zveri u ljudskom liku. Ima ih svuda. Samo nam političari slični Ivani Marković nedostaju.