Ulemek je u optužnici Tužilaštva za organizovani kriminal naveden kao glavni svedok tužilaštva, pošto je dao ključne dokaze o umešanosti bivšeg načelnika DB-a Srbije Radomira Markovića, šefa beogradskog DB-a Milana Radonjića, radnika DB-a Ratka Romića i Miroslava Kuraka, u ubistvo Ćuruvije 11. aprila 1999. godine.

Naši sagovornici tvrde da su netačni medijski natpisi u kojima se tvrdi da je Ulemeku prećeno zbog toga što postoji mogućnost da bude svedok na suđenju za ubistvo novinara Slavka Ćuruvije.

Prema pisanju pojedinih medija, bivši pripadnici nekadašnje Državne bezbednosti su, kada je potvrđena optužnica koja četiri pripadnika ove službe tereti za organizaciju ubistva novinara i vlasnika listova „Telegraf“ i „Evropljanin“ Slavka Ćuruvije, preko posrednika i društvenih mreža uputili pretnje nekadašnjem komandantu JSO Miloradu Ulemeku Legiji i osuđenom pripadniku zemunskog klana Milošu Simoviću.

Komentarišući navodne pretnje, brat ubijenog novinara Jovo Ćuruvija kaže da nema nikakvih saznanja o tome, ali da ne bi bio iznenađen ukoliko bi se te najave obistinile.

– Očekivane su pretnje, ako se uzme u obzir da su mnogi od onih koji su učestvovali u praćenju i pribavljanju podataka o kretanju Slavka Ćuruvije, uključujući i samog ubicu, i dalje na slobodi – rekao je Ćuruvija.

Njegov pravni zastupnik Rajko Danilović, komentarišući medijske natpise o navodnim pretnjama svedocima u postupku, istakao je za Danas da ne bi bio prvi put da se preti potencijalnim svedocima u procesima u kojima se sudi bivšim pripadnicima službe.

– Ukoliko je to tačno, to mi liči na pravljenje gužve na sličan način kao tokom suđenja za ubistvo premijera Đinđića. To su isti ljudi iz službe i oni su skloni tom mućenju – naveo je Danilović.

Podsetimo, kako je Danas pisao, bivši čelnici Državne bezbednosti Srbije i Beograda, koji su okrivljeni da su organizovali i izvršili ubistvo beogradskog novinara Slavka Ćuruvije, u optužnici Tužilaštva za organizovani kriminal označeni su kao organizovana kriminalna grupa, koja je zarad očuvanja političke vlasti i moći izvršila to ubistvo.

U optužnici se ističe da je Radomir Marković kao načelnik Resora državne bezbednosti, nakon što je Milorad Ulemek, komandant JSO, odbio krajem marta 1999. da ubije Ćuruviju zajedno sa „pripadnicima svoje jedinice“, za načelnika Centra Resora državne bezbednosti Beograd (CRDB) postavio Milana Radonjića i upoznao ga sa planom o ubistvu Ćuruvije. Dodaje se da se zatim Radonjić dogovorio sa pripadnicima RDB – Ratkom Romićem i Miroslavom Kurakom, obezbedio im službeno vozilo, i ujedno izdao nalog da pripadnici Trećeg, Sedmog i Devetog odeljenja CRDB Beograd prate kretanje i prikupljaju podataka o Ćuruviji. Takođe, on je organizovao da ti podaci budu dostupni izvršiocima i naredio prekid praćenja na dan ubistva.

Kao razlog ubistva Ćuruvije navodi se da je to učinjeno „zbog njegovog javnog istupanja u zemlji i inostranstvu i kritike nosilaca političke vlasti, mogućnosti da utiče na javno mnjenje i delovanje opozicionih društvenih snaga i političkih subjekata, radi očuvanja postojećih struktura vlasti“.