Tako se pogodilo da u Srbiji i Republici Srpskoj „linč, silovanje, nasilje“ od strane vlasti izazove i izvede na ulice više desetina hiljada građana. Istovremeno. Poput intervencije neke više, pravdoljubive sile, koja, razume se, ne postoji sama po sebi, nego se gradi. U Srbiji uz pomoć nekolicine entuzijasta nespremnih na odustajanje a okupljenih u pokretima poput Ne da(vi)mo Beograd i ostalih njima sličnim lokalnim inicijativama, a u drugoj „državi“ veliko srpske inspiracije, čini se, usled očiglednosti brutalnosti i pljačke koju režim Milorada Dodika unazad duže od decenije sprovodi. Režimi Aleksandra Vučića i Milorada Dodika, zasnovani na pljački i korupciji, svoje uporište pronalaze isključivo na mržnji običnih ljudi drugih nacionalnosti i vera. A, kako im vladavine traju, suština mafijaškog karaktera njihovih vlasti zasnovana na principima zaštite svojih ljudi naspram većine građana kojima vladaju i od kojih otimaju i to malo novca koje kao najsiromašniji narodi na evropskom tlu imaju, neizostavno počinje da se ispoljava u svom punom zanosu i „sjaju“.

Autorka ovih redova, igrom slučaja, zatekla je očeve dvojice ubijenih dvedesetjednogodišnjaka u Bosni i Hercegovini, na istom mestu. Otac onog čijeg je sina ubio režim u Sarajevu, došao je da dočeka iz pritvora oca čijeg je sina ubio režim u Republici Srpskoj. Sedeo je sa čovekom koji se punim srcem, kako sam kaže, borio za postojanje RS. Genocidne tvorevine, nastale na brutalnom ubijanju i proterivanju svih onih koji nisu imali nacionalno određenje – Srbi. Otac ubijenog Dženana iz Sarajeva rekao je tom prilikom Danasu da se najbolji i najčvršći most sa Banjalučanima gradi upravo ovako – pronalaženjem zajedničkog interesa sa Srbima kojima je vlast entiteta RS ubila sina i neće to da prizna. Njih dvojica, Muriz i Davor, očevi ubijene dece od strane korumpiranih, mafijaških režima, sklopili su dogovor o neodustajanju dok se ubice njihove dece ne privedu pravdi.

Odavno je jasno da nas u regionu ista zla sila pokorava. To je sila koja je zapravo veoma neinteligentna, surova, primitivna. A kojoj građani, uveliko onemoćali od tih istih pljačkaških i zločinačkih režima, pripisuju veću ingenioznost nego što se uopšte u njihovim svojstvima može zamisliti. Reč je, međutim, o sili koja pada, samu sebe urušava, kojoj nema spasa i kojoj će suditi, ne nezavisni, već revolucionarni sudovi. Postratna tranzicija, sa političarima na vlasti koji su bili direktni učesnici ili su posle rata postali podržavaoci ratno-zločinačkih režima na prostoru bivše Jugoslavije, moraju izgleda da padnu dva puta. Dva puta da se potvrde i kao zločinci, i kao lopovi koji su stekli svoja bogatstva na smrti i propagiranju samoubistva sopstvenog naroda.

Stoga je, recimo, gubitak ta dva mlada života, neprocenjiva i nikome poželjna tragedija, signal da na ovim prostorima nije moguće ubiti sav život i ljudskost, bez obzira na sve ono što se dogodilo i sve žrtve najbrutalnije ratne propaganda koja je obeležila noviju istoriju, posle Drugog svetskog rata i Hitlerove nacističke Nemačke.

Otac Davida Dragićevića, klinca kojeg su ubili Dodikovi panduri, toliko je snažan da je u stanju da samo dan nakon hapšenja, a tokom razgovora sa autorkom ove kolumne, susrevši pogledom načelnika MUP, podvikne mu: „Gotovi ste, jarani, gotovi ste!“ Tek je izašao iz pritvora gde su ga smestili jer je na ulici tražio pravdu za svog ubijenog sina. Pored njega je sedeo Mirza, čovek na osnovu čije negacije nacionalnog i verskog identiteta je Davor učestvovao u građenju RS. On mu je trenutno najbliži prijatelj u borbi protiv ubica njegovog sina, kojeg je ubila vlast za čiju vladavinu se borio, jureći Mirze da ih ubije i protera sa teritorije RS. Isti slučaj važi i obrnuto.

Razume se da je Aleksandar Vučić iz Beograda brže bolje, nakon brutalne intervencije policije Milorada Dodika u Banjaluci protiv dece i starih, izleteo sa izjavom da on nema veze sa tom brutalnošću. Shvatio je da taj pionir srpske ratno-zločinačke politike da je kompas korumpiranih režima zasnovanih na nacionalističkoj mržnji, izgubio orijentir . Iako je u samo nekoliko meseci unazad na najdirektniji način inspirisao svojim izjavama i postupcima nasilje zbog političkog neslaganja i protivljenja njegovoj vlasti.