Jelica Bjeli

Komemoracija povodom smrti dramske umetnice Jelice Bjeli biće održana sutra u 11 sati, na sceni „Pera Dobrinović“ Srpskog narodnog pozorišta, a sahrana je zakazana za 12.45 na Novom groblju u Novom Sadu. Jelica Bjeli, penzionisana glumica SNP, preminula je 7. marta, posle kraće bolesti, u 87. godini. Rođena je u Beočinu 1922, mladost je provela u Beogradu gde se i školovala. Počela je da studira romanistiku, a završila je glumu u Dramskom studiju beogradskog Narodnog pozorišta. Prve profesionalne uloge odigrala je upravo na sceni tog teatra, ali je vrlo brzo, dekretom, premeštena u Beogradsko dramsko, a potom, još brže, novim dekretom, pravac Novi Sad i SNP. Tamo je igrala od 1948. do 1985, kada se, ulogom Mele u komadu „Dače Maraini“, u režiji Voje Soldatovića, oprostila od publike ili, preciznije, postala deo nje. Bila je, tokom tih penzionerskih godina, najverniji, zapravo neizostavni gledalac svih – ne samo dramskih već i operskih i baletskih – predstava SNP, ali nije izostajala ni sa premijera Novosadskog pozorišta/Ujvideki sinhaza, u kojem je čak i igrala, na, kažu, odličnom mađarskom jeziku. Kao pasionirani gledalac, od svih dosadašnjih festivala Sterijinog pozorja, propustila je samo jedan – 48, zbog bolesti. U neka bolja vremena, svojim „fićom“ stizala je i na premijere po čitavoj Vojvodini i u Beogradu, naravno i na Bitef. Radila je sa najznačajnijim rediteljima SNP, a pamte se njene uloge u „Traktatu o sluškinjama“ Bogdana Čiplića u režiji Bore Hanauske, Marte u „Ko se boji Virdžinije Vulf?“ Edvarda Olbija, kao i uloga u predstavi Felisjena Marsoa „Jaje“, u režiji Ljubomira Mucija Draškića…