Cvetićanin je ovo stanovište opservirao na predavanju koje je održao juče na naučnoj tribini u Crnogorskoj akademiji nauke i umjetnosti u Podgorici. Osim o eseju Cvetićanin je dao i književni portret Radomira Konstantinovića, dok se treći dio izlaganja zvao „Šta su danas barbarogenije“.

U izlaganju o eseju Cvetićanin polazi od činjenice da je glavna tačka ovog spora Konstantinovićeva knjiga „Filozofija palanke“. Predmet je analize međutim esej „Ko je barbarogenije“, kojeg autor izlaganja drži predigrom za „Filozofiju palanke“.

Napisan tri godine prije „Filozofije palanke“, on najavljuje neke klasične teme patrijarhalne srpske civilizacije. Interpretiraju se suštinske tačke eseja i polemike koje su se vodile povodom njega. Iako Konstantinović uvodi problem barbarogenija u srpsku literaturu i šire, u srpsku kulturu (kao njenu najmračniju traumu) ostavlja ga ipak otvorenim i za jedno univerzalno i aktuelno tumačenje.

O tome se govorilo u trećem dijelu izdanja. Šta je danas barbarogenije? Ko bi danas mogao biti barbarogenije? Da li je trampizam najsvježija njegova varijanta? U izlaganju se nude podsticaji za razmišljanje o tim pitanjima, prije nego, tvrdi, decidni odgovori na njih.

U prvom dijelu izlaganja Cvetićanin je dao književni portret Radomira Konstantinovića, kao veliku sliku, u magistralnim linijama. Sažeto i plastično prikazuje se njegova životna i literarna pojava i njegovo dinamično stvaralačko kretanje, počev od iskustva sa socijalističkim realizmom, preko središnje epohe modernizma, do dodira sa postmodernim izrazom.

Kontroverze koje je izazivao kao stvaralac i mislilac radikalno se sažimaju u idolatriji, s jedne strane, i stavu da je tuđinac u srpskoj kulturi, s druge. Prvo je rodilo mit o velikom a nepriznatom piscu, drugo pak jednu antikonstantinovićevsku paradigmu negacije i odbacivanja, tako da ovaj, po rasprostranjenom uvjerenju – najvažniji pisac savremene srpske književnosti – egzistira danas pod sjenkom ovih krajnosti, kazao je Cvetićanin na predavanju u CANU.

Na samom početku predavanja Radivoja Cvetićanina prisutnima se predstavio Niko Martinović, vanredni član CANU.