Telekom zna ko je haker koji im je ukrao deo podataka: Ucenjivao za tri bitkoina

Sedim tako u studentskoj sobi, i na radiju jave da je pucano na Djindjica. Vrtim se tako po sobi, u iscekivanju daljih vesti. Cimer se smeska i kaze, da su ga ubili njegovi pajtosi (mafijasi), i da je on licno svojim ocima video Djindjiceve slepere sa cigarama kako spartaju Srbijom (u to vreme popularna prica kako Djindjic, Cane i Milo svercuju cigare). Odem do racunarskog centra na fakultetu, posto ne mogu da slusam kretena, i sedam za kompjuter da procitam da li ima nekih vesti na tu temu. A na vrata ulazi devojka (koja ce verovatno kroz 2-3 godine biti inzenjer), i pobedonosno dize ruke i vice „Ubili Djikija!“.
Moje misljenje je da bi Djindjica opet ubili. Nikada se ja ne bi kladio na ovaj narod. Mnogi sto ga danas vole, u to vreme bi ga mrzeli iz dna duse. Vole ga, al ne bi voleli da se istrazi pozadina njegovog ubistva.
Djindjic je postao popularan samo zato sto je ubijen, uz veliko izvrtanje njegovih stavova, uz njegovo prikazivanje onakvim kakav on nikad nije bio, i uz onu Tijanicevu pricu kako je „postao Srbin pred smrt, pa ga zato i ubili“.