Nedavno su na srpskom jeziku u izdanju Sezam buka objavljene dve zanimljive knjige književnica Istočne Evrope. Prva je knjiga Slovakinje Svetlane Žuhove „Slike iz života M“ koju je sa slovačkog prevela Zdenka Valent Belić. M. je kafkijanski inicijal imena glavne junakinje romana Marisije i već u samom nazivu najavljuje delo u kom se kondenzuju intelektualna širina i složenost osećanja njegove akterke. M. je mlada žena na granici devojačke i odrasle dobi, koja posle majčine smrti traži svoje mesto pod suncem. Sažeti rukopis ove knjige dobro je prilagođen sadržaju i poruci dela, a odraz je autorkine stvaralačke veštine i stila čije odlike su kratke rečenice, neposrednost i intimnost svojstvena dnevničkim zapisima, asocijativnost i repetitivnost.

Druga knjiga delo je mađarske književnice Edine Svoren „Nema i neka ne bude“ koju je s mađarskog prevela Sandra Buljanović Simonović. Na stotinak stranica autorka otvara bolna pitanja savremene ljudske egzistencije. Svoren piše o, na prvi pogled, poznatim, svakodnevnim kontaktima koji ponekad čine da klonemo. Ona sama ih definiše kao odnose banalnog bezumlja, za nju su to mehanički momenti usamljenosti, koji poprimaju specifična, nepoznata, čak zaprepašćujuća obličja. Malene priče (strave), nastale pod teretom apsurda, nose u sebi bandoglavost i (samo)ironiju preživelih.