Gradsko veće u Subotici, sudeći po reakcijama na internet portalima, pobralo je među građanima dodatne „simpatije“ svojom odlukom da se povećaju stope poreza na imovinu – a sve pozivajući se na republički Zakon o porezu na imovinu.
Predlog o tome biće upućen odbornicima na usvajanje, koji se u istoriji modernog gradskog parlamentarizma nisu ni jedan jedini put odvažili da protivreče predlozima grupe koja sebe zove Gradskim većem, bilo kakvi da su oni, tj. predlozi.
Najavljene izmene poreza pre svega znače povećanje ukupne visine ovog nameta, koji će sada biti obračunavan po nešto drugačijim kriterijumima: on će se ubuduće utvrđivati na osnovu prosečne cene nekretnine u odnosu na zonu u kojoj se stan ili kuća nalaze, a koju određuje Skupština grada (i to uglavnom van i iznad tržišne logike). Ove izmene saopštene su na sednici Gradskog veća kao gotova stvar, bez imalo sumnje da će odbornici možda odbiti takav predlog i zaštititi građane Subotice od novih nameta, posebno uzimajući u obzir činjenicu da, kako mediji ovih dana pišu, Subotičani imaju najmanju kupovnu moć u državi, i naravno najmanje prosečne plate.
U novoj poreskoj računici vlast je, dakle, akcenat stavila na zone u kojoj se nepokretnost nalazi, bez obzira na kvalitet izgrađenog objekta, pa se može desiti da će tako najviši porez plaćati oni u strogom i širem centru grada, a najmanji stanovnici na periferijama i u seoskim naseljima. U krajnjoj, pojednostavljenoj računici to bi moglo značiti da će onaj ko ima skuplji objekat (a takvih ekstraluksuznih zdanja ima velikim delom na Paliću i u naseljima na samoj periferiji grada, kao što je npr. deo kolokvijalno nazvan Dolina lopova), praktično plaćati manji porez od građana sa starijim, skromnijim i manjim stanovima i kućama, jer će oni plaćati luksuz što su se našli u centru. Šta je trust koji vlada gradom rukovodilo na ovakve odluke može se samo nagađati – ili da zahvate što veću bazu visokim stopama poreza, to jest sve koji su se slučajno ili namerno nastanili u gradskom jezgru, ili da sve one koji ovaj fiskalni teret ne mogu izdržati presele na periferiju, a centar otvore samo za „ugledne i imućne“. Ili da pak ekstraprofitere sa ekstranekretninama i ovog puta zaštite od poreskih troškova, koji bi, ukoliko bi se računala urbanistička raskoš kakva se može videti kod mnogih novosagrađenih palata, bili svakako astronomski.
U svakom slučaju, posle povećanja cena vode, grejanja, komunalnih usluga, gradskog prevoza, i sada naravno i poreza, građanima neće na pamet padati da se bave javnim pitanjima, jer jedino pitanje koje će okupirati njihove živote jeste kako nahraniti gladna usta države i grada, svejedno.
Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici, ali i na X nalogu. Pretplatite se na PDF izdanje lista Danas.
