Rehabilitovana glumica Žanka Stokić

Prvo ročište u ovom procesu održano je tek 11. decembra prošle godine, iako je zahtev podnet još u novembru 2006. godine, uz obrazloženje da bi rehabilitacijom „srpsko pravosuđe pokazalo diskontinuitet sa ideološkim i montiranim procesima“. Žanka Stokić osuđena je 1945. godine, pred Sudom za suđenje zločina i prestupa protiv srpske nacionalne časti, uz oduzimanje svih građanskih prava, zbog nastupanja za vreme okupacije u Drugom svetskom ratu.

U sudskom procesu Žanka se branila tvrdeći da je, nakon dolaska Nemaca, nastavila da se bavi glumom, jer joj je bio potreban novac za lečenje, ali da nije bila politički aktivna, niti je svojim angažmanom bilo kome naudila. Na sudu se branila sama, jer nije imala novac za advokata, niti joj je on dodeljen po službenoj dužnosti. Osuđena je 3. februara 1945. godine, kao narodni izdajnik, na osam godina gubitka nacionalne časti. Umrla je dve godine nakon toga i sahranjena na Topčiderskom groblju. Umesto države ili pozorišta, nadgrobni spomenik podigla joj je njena dugogodišnja služavka, kojoj je ostavila skromno nasledstvo, s natpisom: „Svojoj plemenitoj gazdarici Žanki podiže ovaj spomenik blagodarna Magda“.

U spomen na Žanku Stokić, pre šest godina ustanovljena je nagrada „Velika Žanka“, koja se dodeljuje glumicama koje su „stvaralačkom zrelošću obeležile pozorišni i filmski život Srbije u prethodnoj godini“. Prošle godine priznanje je pripalo glumici Jelisaveti Seki Sablić, a pre nje dobile su ga: Svetlana Bojković, Milena Dravić, Radmila Živković, Đurđija Cvetić i Ružica Sokić. U znak sećanja na čuvenu glumicu, u njenom zavičaju već sedam godina održavaju se Glumačke svečanosti „Dani Žanke Stokić“, u organizaciji Udruženja građana „Žanki u čast“ i Mesne zajednice Rabrovo. Pola veka nakon njene smrti, u centru rodnog sela podignut joj je i spomenik, rad vajara Vladimira Mitrovića.