Svakako da Pariz više nije isti nakon atentata na redakciju satiričnog lista Šarli Ebdo i terorističkih akcija iz novembra 2015. godine. No primetno je da pariski hedonizam ne posustaje. Niti strast za uživanjem kao vrhovni imperativ. Pariz je i dalje metafora za romantiku, dar za retoriku i konzumerizam. Ogromna gastronomsko-turističko-umetnička ponuda, kojoj se ovih martovskih dana pridružila i izložba vojvođanskih umetnika otvorena u Kulturnom centru Srbije, u neposrednoj blizini Centra Žorž Pompidu.

Autor izložbe, novosadski likovni kritičar Sava Stepanov, u selekciju je uvrstio radove umetnika koji su aktivno prisutni na srpskoj umetničkoj sceni: Igora Antića, vojvođanskog umetnika koji živi i stvara u Parizu, kao i radove autora iz Novog Sada, Vršca, Pančeva i Kikinde: Stevana Kojića, Dragana Vojvodića, Nataše Teofilović, Irene Kovač, Biljane Bakaluca, Gorana Despotovskog, Zvonka Santrača, Milana Jakšića i Željka Mandića.

Postavka koja u nazivu sadrži reminiscenciju na poznati roman Milana Kundere iz 1984. godine, tematizuje umetničke odgovore na različite socijalno-kulturološko-psihološko-tehnološke aspekte tranzicije u savremenom društvu. Reč je o umetnicima različitih generacija i različitih poetika koji koriste medije od skulpture, fotografije i digitalnih printova do umetničkih akcija, performansa, videa i kompjuterskih instalacija.

Izložba, koju je podržalo Ministarstvo kulture i informisanja Srbije, u Kulturnom centru Srbije se može pogledati do 22. aprila 2017. godine. A nakon nje neizostavno i ono što privilegija boravka u Parizu može da pruži: retrospektivu američkog umetnika Saja Tvomblija u susednom Boburu, izložbu „Vermer i majstori slikarstva“ u Luvru, „Mistični pejzaž od Monea do Kandinskog“ u Orseju, kao i izložbe savremene umetnosti u Pale di Tokiju ili Fondaciji Kartije.

Jer Pariz je i „sjajno mesto za nesreću“ i razvalina između nekog novog „Pansiona Voker i Predgrađa Sen Žermen“, i redovi za restorane i bistroe, ali i redovi za umetnost, za mesto u biblioteci u Boburu, ili za ulaz u Orsej, Luvr ili Centar Žorž Pompidu.