8 impresivnih epskih filmova kojih se niko ne seća

Naslovi poput Lawrence of Arabia, Seven Samurai i The Godfather su epovi različitih žanrova, ali njihov status klasika je neupitan i retko ko bi se usprotivio tvrdnji da pripadaju među najveća filmska ostvarenja, prenosi Index.hr.

Ipak, šta je sa onim velikim filmovima koji su s vremenom pali u zaborav? Postoje epska dela koja, uprkos svom kvalitetu, danas nisu toliko poznata široj publici kao pomenuti klasici, a nezasluženo su zanemarena. Portal Collider predstavlja osam takvih filmova.

Chûshingura (1962)

Ovaj klasik ne treba mešati sa holivudskom verzijom iz 2013, filmom 47 Ronin sa Kijanu Rivsom. Iako se oba filma zasnivaju na istom istorijskom događaju, japanski original iz 1962. godine verniji je istorijskim činjenicama i usredsređen na dramu, dok je američka verzija akcioni film sa elementima fantastike.

Chûshingura traje gotovo tri i po sata i donosi priču o 47 ratnika bez gospodara koji kreću u osvetu svog vođe. Film se može pohvaliti impresivnom glumačkom postavom za zlatno doba japanske kinematografije, a današnjoj publici najpoznatija su lica Toširo Mifune i Takaši Šimura.

Is Paris Burning? (1966)

Sa trajanjem od gotovo tri sata, Is Paris Burning? ispunjen je velikim brojem likova, od kojih mnoge tumače poznati glumci. Strategija je slična onoj viđenoj u Oppenheimer: priča zahteva desetine likova pa je najbolje da ih glume prepoznatljiva lica.

Ovaj ratni ep prikazuje oslobođenje Pariza u Drugom svetskom ratu iz više perspektiva, što je zahtevalo međunarodnu glumačku postavu. Zbog svoje veličine i opsega, film je dobar pandan nešto poznatijem The Longest Day, koji na sličan način, sa velikom glumačkom postavom, prikazuje drugi ključni događaj iz rata – iskrcavanje u Normandiji.

Those Magnificent Men in Their Flying Machines (1965)

Dug film sa neverovatno dugačkim punim naslovom – Those Magnificent Men in Their Flying Machines or How I Flew from London to Paris in 25 Hours 11 Minutes – spoj je epa i komedije. Radnja prati vazduhoplovnu trku preko Lamanša 1910. godine, u samim začecima avijacije, a takmičenje privlači učesnike iz celog sveta.

Uprkos tome, stil filma izrazito je britanski, što ga čini delom koje možda neće svakoga oduševiti više od 60 godina kasnije. Ipak, i danas je tehnički impresivan i vredan gledanja ako vam se premisa čini zanimljivom.

1492: Conquest of Paradise (1992)

Film 1492: Conquest of Paradise danas je uglavnom zapamćen kao kontroverzan i notoran komercijalni neuspeh. Kao što naslov sugeriše, bavi se Kristoferom Kolumbom, njegovim putovanjima u Novi svet i početkom kolonizacije Amerika. Kolumbo je i sam kontroverzna istorijska ličnost, a mnogima nije najbolje legla ni činjenica da ga u filmu glumi Žerar Depardje.

Međutim, ako se zanemare upitan izbor glumca i teška tema, tehnički aspekti filma bolji su nego što mu se priznaje. Muzika Vangelisa postala je bezvremenski klasik, a vizuelno je film zapanjujuć. Sveukupno je znatno bolji od nekih drugih, poznatijih epova Ridlija Skota, kao što su Robin Hood iz 2010. ili Exodus: Gods and Kings iz 2014.

The Three Treasures (1959)

Japanski fantastični ep The Three Treasures snimljen je kao 1000. film studija Toho, pa se na produkciji nije štedelo. Kao i u Chûshingura, glumačku postavu čine zvezde poput Tošira Mifunea, Takašija Šimure, Setsuko Hare i Akire Takarade.

Film se zasniva na mitološkoj priči i, iako je možda predugačak i pretrpan detaljima, njegov spektakl i ambicija su impresivni. Ljubitelji klasične japanske kinematografije sigurno će pronaći nešto za sebe u ovom tehnički blistavom ostvarenju.

The Big Parade (1925)

Snimljen pre prve dodele Oskara, nemi film The Big Parade ostao je u senci kasnijeg dobitnika Oskara za najbolji film Wings.

Oba dela bave se Prvim svetskim ratom, ali dok se Wings fokusira na vazdušne bitke, The Big Parade prikazuje rovovsko ratovanje i iskustvo vojnika na terenu, zbog čega ga je moguće uporediti sa ostvarenjem All Quiet on the Western Front. Iako je star više od sto godina, iznenađujuće se dobro drži, a njegova grandioznost i danas je lako uočljiva.

Die Nibelungen (1924)

Ovaj monumentalni film Frica Langa sastoji se iz dva dela objavljena iste godine – Die Nibelungen: Siegfried i Die Nibelungen: Kriemhild’s Revenge – koji zajedno čine jednu celinu dugu gotovo pet sati. Prvi deo, koji traje nešto manje od dva i po sata, bogat je elementima fantastike, dok je drugi deo prizemnija i emotivno intenzivnija priča o osveti.

Kao epska priča o osveti, Die Nibelungen je izuzetno impresivan, čak i kada se uzme u obzir njegova starost. Vredi ga pogledati ako ste uživali u poznatijim Langovim delima kao što je Metropolis.

Waterloo (1970)

Reditelj Sergej Bondarčuk najpoznatiji je po sovjetskoj adaptaciji War and Peace, a Waterloo je na neki način nastavak tog dela.

Dok se War and Peace bavi Napoleonovim ratovima, Waterloo prikazuje Napoleonov konačni poraz nekoliko godina kasnije. Sam film je pomalo neujednačen sve do završnice, ali sekvenca koja prikazuje Bitku kod Vaterloa apsolutno je zapanjujuća po svom opsegu i ambiciji. To je prizor koji se mora videti da bi se u njega poverovalo.