Ovaj briljantni, ironično duhoviti roman pojavio se nedavno u izdanju beogradske IK „Booka“, u prevodu Aleksandra Milajića.

Adam Gordon je briljantan, mada krajnje nepouzdan mladi američki pesnik koji tokom studijskog boravka u Madridu pokušava da shvati sebe i svoj odnos prema umetnosti. Šta je stvarno, ako na našu percepciju utiču jezik, tehnologija, lekovi i umetnost? Da li je poezija jedan od osnovnih vidova umetnosti, ili samo platno za čitaočeve projekcije? Umesto da prati predviđeni plan, Adamovo „istraživanje“ pretvara se u preispitivanje postojanja istinskog doživljaja ne samo umetničkog dela nego i svega ostalog. Jesu li odnosi s ljudima koje upoznaje u Španiji lažni kao i, kako veruje, njegove pesme? Da li ga to što se zatekao u Madridu u vreme bombaških napada 2004. i potonjih dešavanja čini učesnikom u istorijskim događajima, ili samo pukim posmatračem?

Pripovedanjem koje se kreće od komičnog do tragičnog, od samoprezira do nadahnuća, „Polazak sa stanice Atoča“ zapravo je portret umetnika u mladosti u doba guglovanja, lekova za svaki problem i opsednutosti spektaklom.