Grad u kojem gotovo svi stanovnici žive u istoj zgradi: deca do škole idu tunelom da izbegnu temperaturu od minus 20

Mali grad na jugoistoku Aljaske, udaljen oko 100 kilometara od najvećeg grada u državi, Anchoragea, poznat je po neobičnom načinu života koji je u velikoj meri oblikovala surova klima. Zbog ekstremnih vremenskih uslova, obilnog snega i jakih vetrova, stanovnici su tokom decenija razvili sistem koji omogućava da gotovo sve svakodnevne obaveze obave pod jednim krovom.

Zgrada koja je postala ceo grad

Srce Whittiera je zgrada Begich Towers, visoka 14 spratova, koja je prvobitno izgrađena početkom 1950ih za potrebe američke vojske.

Nakon što je vojska napustila područje, objekat je preuređen u stambenu zgradu, a vremenom je postao mnogo više od običnog mesta za stanovanje. Danas se u njoj nalaze gotovo sve ključne službe koje su potrebne jednom gradu, piše N1 BiH.

Stanovnici mogu da odu do pošte, kupe namirnice, posete lekara, operu veš ili završe administrativne obaveze, a da pritom ne moraju da izađu napolje.

Zbog toga se Whittier često opisuje kao „grad pod jednim krovom“.

Deca do škole prolaze tunelom

Jedini objekat koji se ne nalazi u zgradi jeste škola. Međutim, ni do nje deca ne moraju da izlaze na otvoreno tokom najhladnijih dana.

Škola je povezana sa stambenom zgradom tunelom, koji omogućava učenicima i nastavnicima da bezbedno pređu put čak i kada temperature padnu daleko ispod nule.

U Whittieru zime mogu trajati mesecima, sa velikom količinom snega i snažnim vetrovima koji dodatno otežavaju kretanje. Zbog toga je ovakav način organizacije života postao praktično rešenje, a ne samo zanimljivost.

Grad u kojem padaju metri snega

Whittier se nalazi u području poznatom po jednoj od najvlažnijih klima na Aljasci. Prema podacima američke Nacionalne meteorološke službe, ovo područje godišnje može dobiti više metara snežnih padavina.

Zbog kombinacije planina, mora i jakih vetrova, vremenski uslovi mogu se promeniti veoma brzo. Stanovnici su zato navikli da život organizuju drugačije nego u većini gradova, sa što manje nepotrebnog boravka napolju tokom zimskih meseci.

Do grada vodi samo jedan tunel

Whittier je dodatno neobičan jer je gotovo potpuno izolovan od ostatka sveta. Do njega vodi samo jedan put, kroz Anton Anderson Memorial Tunnel, tunel dug oko četiri kilometra koji prolazi kroz planinu.

Ovaj tunel nije običan put. Njime se koriste i automobili i vozovi, a postoji samo jedna saobraćajna traka. Zbog toga se saobraćaj odvija po unapred određenom rasporedu. Vozila iz jednog pravca prolaze u određenom periodu, a zatim se smer menja.

Tokom noći tunel se zatvara, pa oni koji ne stignu do poslednjeg prolaska moraju da sačekaju sledeće jutro.

Od mirnog sela do luke za kruzere

Iako tokom zime Whittier deluje gotovo uspavano, slika se potpuno menja tokom letnjih meseci.

Grad je važna luka za kruzere koji plove kroz spektakularni zaliv Princ Vilijam, pa tokom turističke sezone kroz njega prođu hiljade posetilaca. Ribolov, turizam i usluge povezane sa brodskim saobraćajem glavni su izvori prihoda.

Kada sezona završi, grad se ponovo vraća svom mirnijem ritmu i životu sa oko 200 stalnih stanovnika.

Turistička atrakcija zbog neobičnog načina života

Danas je Begich Towers postala jedna od glavnih atrakcija Whittiera. Turiste privlači upravo činjenica da gotovo ceo grad funkcioniše unutar jedne zgrade, što je koncept koji više liči na scenu iz filma nego na stvarni život.

Ipak, za ljude koji tamo žive, to nije samo zanimljivost već način prilagođavanja jednom od najizazovnijih okruženja na planeti.

U gradu gde sneg može zatrpati ulice za nekoliko sati, a vetar otežati svaki izlazak napolje, život pod jednim krovom nije neobičan luksuz, već pametno rešenje za svakodnevni život na Aljasci.