Biografija Dragoljuba Mićunovića – odlazak patrijarha srpske demokratije

U svojoj višedecenijskoj političkoj karijeri prešao je veliki put od mladog komuniste, koji je u krizi Informbiroa zbog sklonosti Sovjetskom savezu proveo 20 meseci na Golom otoku, preko profesora koji je organizovao prve velike studentske demonstracije 1968. godine, sve do disidentskog statusa 70-ih godina i važnog učesnika u obnovi višestranačkog sistema nakon raspada Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije.

Rođen je 14. jula 1930. godine u Merdaru na jugu Srbije, detinjstvo je proveo u Skoplju, dok Drugi svetski rat provodi u okolini Kuršumlije. Nakon što je kao mladić izdržao kaznu od godinu i osam meseci na Golom otoku, završava gimnaziju u Prokuplju i Filozofski fakultet u Beogradu.

Početkom 60-ih godina prošlog veka izabran je za asistenta na Filozofskom fakultetu u Beogradu, gde je odbranio doktorsku disertaciju iz oblasti logike društvenih istraživanja. Predavao je Istoriju socijalih i političkih teorija a učestvovao je i u radu Korčulanske letnje škole, kao i u radu časopisa Praksis (Praxis).

Sa grupom filozofa okupljenih oko tog časopisa bio je jedan od organizatora studentskih demonstracija 1968. godine, koje su prve uzdrmale do tada neprikosnovenu vlast Saveza komunista Jugoslavije, ali je sredinom 70-ih godina zbog opozicionog rada uklonjen sa Filozofskog fakulteta sa grupom od sedam profesora i nastavnika.

Boravio je na Univerzitetu u Konstancu u Nemačkoj a po povratku je radio u Centru za filozofiju i društvenu teoriju, da bi se 1990. vratio na Filozofski fakultet.

Zajedno sa grupom od 13 intelektualaca učestvovao je u obnovi rada DS, a u februaru 1990. godine na osnivačkoj skupštini postaje prvi predsednik te stranke.

Nakon što je na unutarstranačkim izborima 1994. godine izgubio od Zorana Đinđića, Mićunović privremeno napušta DS i osnova Demokratski centar.

Učestvovao je u formiranju široke koalicije Demokratska opozicija Srbije, koja je na izborima 24. septembra 2000. godine smenila vlast Slobodana Miloševića.

Nakon toga obavljao je funkcije predsednika Veća građana Skupštine SRJ, bio je prvi predsednik Skupštine Srbije i Crne Gore, kao i poslanik Skupštine Srbije do 2016. godine.

Svoj aktivni politički rad završava kao predsednik Političkog saveta DS, čije je bio i počasni predsednik.