Spomenik poginulim radnicima RTS Foto: Beoinfo

Za početak vođenja odabrana je zgradu SANU jer je, prema rečima organizatora, upravo ta institucija svojim Memorandumom iz septembra 1986. godine otvorila veliki broj pitanja koja su kasnije korišćena tokom sukoba od 1991. do 1999. godine. Sledeća „stanica“ bio je prolaz u Svetogorskoj ulici, u kome se nalazi spomen – ploča novinaru i izdavaču Slavku Ćuruviji, koji je na tom mestu 11. aprila 1999. godine likvidiran. Saradnica Centra za primenjenu istoriju Jasmina Lazović, kojoj je pripala uloga vodiča, podsetila je da je pomenuta ploča u noći petog oktobra 2009. godine ukradena, na šta je tada reagovao NUNS, izradio novu ploču i vratio je na isto mesto.

Učesnici šetnje potom su posetili još dva spomenika, koji podsećaju na poginule u NATO bombardovanju 1999. godine; spomenik „Zašto?“ koji podseća na 16 poginulih radnika RTS-a, kao i spomenik deci koja su pod bombama izgubila živote, oličen u bisti Milice Rakić iz Batajnice, koje gotovo 15 godina nije bilo na tom mestu, jer je ukradena ubrzo po postavljanju. Pored Spomenika srpskim žrtvama, kao i posebno kontroverznom spomeniku Žrtvama rata i braniocima otadžbine preko puta železničke stanice, okupljeni su diskutovali o ulozi političkih partija, državnih institucija i medija u raspirivanju ratnih sukoba, uz zaključak da se spomenici u javnom prostoru našeg glavnog grada uklapaju u dominantnu jednostranu sliku „odbrambenog i pravednog rata u kome nismo učestvovali“.