Sadko Hadžihasanović Izložba „The Best of Sadko” vizuelnog umetnika Sadka Hadžihasanovića biće otvorena večeras 15. juna od 19 sati u Galeriji grafičkog kolektiva i trajaće do 4. jula.
Sadko Hadžihasanović (1959) tri decenije živi i stvara u Torontu uspevajući da razume i premosti modele kulture Zapada i tranziciju Istoka.
Među srećne okolnosti je i slikareva edukacija u kojoj je asimilovao kvalitete sarajevske i beogadske umetničke škole.
Isto tako, tokom 80-ih godina, učešćem na relevantnim, izložbama stekao je u Jugoslaviji reputaciju afirmisanog mladog umetnika.
Izmene u poetskom i likovnom konceptu njegovog dela tokom decenija logične su i svaka promena sredine na magistralnim tačkama njegovih putovanja od Sarajeva do Beograda i Toronta pojačala je inicijalno pitanje identiteta, ideologije, estetike i etike, meinstrima i lokalnog, autonomije umetničkog dela, kulture slikarskog jezika.
Preseljenje u Kanadu svakako je predstavljao novi veliki izazov; životna praksa potvrđuje da samo izdržljivi ljudi sa vizijom savlađuju emigrantske teškoće, društvene norme nove sredine, egzistencijalne i umetničke probleme.
Može se reći, Sadko Hadžihasanović je izborom koncepcije fluidne strategije osvojio novi ambijent i kontinuirano nastavio da stvara, stekao svog galeristu, a pri tom pažljivo neguje i prisustvo na regionalnoj sceni svoje primarne domovine.
Tokom protekle dve decenije ovaj slikar je samostalno izlagao u Beogradu nekoliko puta, a nova postavka u Grafičkom kolektivu predstavlja nastavak izoštravanja poetskog diskurs njegovih razuđenih struktura autopoetičnosti.
Ističući samoironični naslov The best of Sadko, preuzet sa svoje beogradske izložbe iz 2005, ovaj savremeni nomad uspeo je, uprkos svemu, da sačuvao sopstveni slikarski hedonizam.
Upadljiv je slikarev koncept osvajanja stvaralačke slobode vezan za korišćenje recikliranih materijala – dekorativni elementi, patern industrijske štampe tapeta ili štampanog platna; najčešće figuralni ili floralni – u svojoj suštini integrsani su u sam rad u kojem su – već prema umetničkim sadržajem u kojem su prividno nedovršeni radovi – otvoreni za novo čitanje.
Tokom prethodnih godina Hadžihasanović je svoj umetnički potencijal usmerio ka istraživanjima u mediju umetničke grafike i digitalne tehnologije; nevelike bakarne ploče su matrice za grafiku ali i crtež/sliku, a u digitalnoj tehologiji kadrovi surove stvarnosti čitaju se u stotinama ručno crtanih animacija.
Teme identiteta, sećanja i migracija u sinergiji društvene kritike, crno/humornog tona i emigrantskog iskustva izraženi su u crtežima, slikama, kolažima, grafikama, asamblažima i video radovima koji će biti izloženi u Grafičkom kolektivu.
Bio je aktivan član umetničke grupe Zvono iz Sarajeva 80-ih godina 20. veka i brusio je ideje grupe koja je uz očekivnje kolektivne kreativnosti težila poštovanju individualnosti. Duhovno bratstvo sa Zvonom blisko je opciji izjednačiti umetnost sa svakodnevicom iz koje proizilaze i u koju se u različitim fazama vraća.
Sadko Hadžihasanović je svom vizuelnom stvaralaštvu, pre više od decenije, dodao i medij grafike ostvarujući značajnu produkciju.
Oko 50 radova iz svoje grafičke mape donirao je Kolekciji Grafičkog kolektiva .
Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici, ali i na X nalogu. Pretplatite se na PDF izdanje lista Danas.
