U crkvenoj „sivoj zoni“: SPC je dva puta kaznio bivšeg vladiku Justina

Iako je vladika Justin bio glavna tema majske „crkvene skupštine“, a Sinod u februaru koristio tešku verbalnu „artiljeriju“ o „finansijskim zloupotrebama nebivalim u SPC“, za koje se ispostavilo da nisu utemeljene ni u podacima Agencije za privredne registre, u saborskom saopštenju ovaj slučaj dobio je dve kratke rečenice.

Sabor je prepustio Sinodu u novom sazivu da odredi mesto budućeg boravka smenjenog žičkog vladike, pa ga je „crkvena vlada“ krajem prošle nedelje i drugi put kaznila. Odbila je njegovu molbu da ostane u Žičkoj eparhiji, iako za to ne postoji saborska zabrana i odlučila da ga „preseli“ u obnovljeni srednjovekovni manastir Bošnjane u Eparhiji kruševačkoj. On bi tu trebalo da živi pod kontrolom episkopa kruševačkog Davida (Perovića) zbog čije je javne kritike, kao jedan od šestorice arhijereja SPC koji su ocenili da je nedopustivo studente u protestu nazivati „srpskim ustašama“, počeo njegov, kako mnogi smatraju, politički progon.

Svedoci tvrde da je patrijarh Porfirije (Perić) još lane, a povodom tog bratskog pisma u „slučaju David“, navodno, izjavio da je Justin sam sebi presudio, što vladiku žičkog nije sprečilo da do smene jedini od arhijereja u Srbiji i dalje javno podržava studentske i građanske proteste. Inače, manastir Bošnjane je, bez obzira na formalnu upravu, „pod kontrolom“ bivšeg igumana, od 2022. patrijarhovog vikara episkopa hvostanskog Alekseja (Bogićevića).

Ovo je od 2010. sedma kanonski sporna smena eparhijskih arhijereja u SPC pod firmom „finansijskih zloupotreba“. Sa izuzetkom duhovnog oca vladike Justina, pokojnog vladike Artemija, koji je imao saborsku zabranu da ostane na KiM, ostale smenjene vladike različitim putevima uglavnom su došle do „kohabitacije“ sa patrijarhom Porfirijem, koji ih je, kako se priča, zbrinuo apanažama, stanovima u Beogradu…

U Patrijaršiji je nemoguće dobiti zvanično objašnjenje pravila koja u SPC važe za smenjene vladike i ovlašćenja administratora u njihovim upražnjenim eparhijama, jer 16-godišnja crkvena praksa ne potvrđuje odredbe Ustava SPC.

Ta tema je, kao i poslovanje, građevske i mnoge druge aktivnosti Patrijaršije u „sivoj zoni“ ne samo dobre volje patrijarha Porfirija i njegovog uticajnog duhovnog oca vladike bačkog Irineja (Bulovića) nego i Andrićevog venca koji, kako se priča, preko njih deluje što direktno, što proverenim kanalima od crkvenog kadriranja do pitanja Kosova i Metohije.