Ko je Miroslav Lekić, predsednik UO FCS koji je ponovo ušao u polemiku sa filmskim rediteljima

Miroslav Lekić (Beograd, 1. novembar 1954) srpski je filmski i televizijski reditelj, scenarista i univerzitetski profesor. Diplomirao je filmsku i televizijsku režiju na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu, u klasi profesora Radomira Baje Šaranovića, a profesionalnu karijeru započeo je početkom osamdesetih godina prošlog veka.

Na filmu je debitovao 1983. godine ostvarenjem „Stepenice za nebo“, dok je širu afirmaciju stekao filmom „Dogodilo se na današnji dan“ (1987). Tokom devedesetih režirao je filmove „Bolje od bekstva“, koji je osvojio više priznanja na Festivalu filmskog scenarija u Herceg Novom, i „Povratak lopova“, a najveći komercijalni uspeh ostvario je ekranizacijom romana „Nož“ Vuka Draškovića. Film, prikazan 1999. godine, bio je jedan od najgledanijih domaćih naslova tog perioda, sa oko 650.000 gledalaca u bioskopima.

Nakon toga režirao je psihološki triler „Lavirint“ (2002), a posle duže pauze u igranom filmu vratio se ostvarenjima „Ruski konzul“ (2024), takođe prema romanu Vuka Draškovića, dok je među njegovim novijim projektima i biografski film o legendarnom fudbaleru Rajku Mitiću.

Pored filmske karijere, Miroslav Lekić je jedan od najangažovanijih televizijskih reditelja u Srbiji. Režirao je ili učestvovao u realizaciji brojnih popularnih serija, među kojima su „Otvorena vrata“, „Pozorište u kući“, „Ulica lipa“, „Sva ta ravnica“, „Jagodići“, „Ubice mog oca“, „Senke nad Balkanom“, „Žigosani u reketu“, „Državni službenik“, „Švindleri“, „Beležnica profesora Miškovića“, kao i serija „Krunska 11“ i „Otmica“. Njegov rad obuhvata više od četiri decenije u filmu i televiziji.

Od aprila 2023. godine Miroslav Lekić je predsednik Upravnog odbora Filmskog centra Srbije, na koji ga je imenovala Vlada Srbije. Na tu funkciju došao je nakon što je, kao član prethodnog saziva Upravnog odbora FCS, učestvovao u donošenju odluke o poništavanju konkursa za sufinansiranje filmova eminentnih reditelja 2021. godine.

Odluka je izazvala oštre reakcije filmske javnosti, ostavke većine članova Upravnog odbora i višegodišnju institucionalnu krizu u radu Filmskog centra Srbije. Deo filmske zajednice smatrao je da je konkurs poništen iz političkih razloga, dok je Lekić tvrdio da je odluka doneta zbog proceduralnih i profesionalnih pitanja.

Njegov odnos sa značajnim delom filmske struke dodatno je opterećen polemikama sa Asocijacijom filmskih reditelja Srbije.

U razgovoru za Danas odbacio je tvrdnje da je izolovan među kolegama i ocenio da Asocijacija ne predstavlja celokupnu rediteljsku profesiju, navodeći da u njoj vidi grupu autora koja, prema njegovom mišljenju, zastupa uske interese i nastoji da govori u ime cele filmske zajednice. Istovremeno je kritikovao način na koji se u javnosti vode rasprave o radu Filmskog centra Srbije i odnosu države prema domaćoj kinematografiji.

Sa druge strane, Asocijacija filmskih reditelja Srbije poslednjih godina više puta je javno kritikovala način upravljanja Filmskim centrom Srbije, osporavala legitimitet izbora članova njegovog Upravnog odbora i optuživala institucije za netransparentnost i politički uticaj na kinematografiju.

Miroslav Lekić se zbog toga našao u središtu jednog od najoštrijih sukoba između državnih kulturnih institucija i dela filmske struke u poslednjih nekoliko godina.